Polprazol PPH - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Polprazol PPH
Postać, opakowanie i dawka:
kaps. dojelitowe, twarde, 28 szt., 40 mg
Substancje czynne:
Omeprazole
Podmiot odpowiedzialny:
Polpharma
Dystrybutor w Polsce: Zakłady Farmaceutyczne "Polpharma" S.A.
Wskazania

Niektóre przypadki choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku. Zespół Zollinger-Ellisona.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na omeprazol lub pozostałe składniki preparatu. Pacjenci z niewydolnością wątroby leczeni klarytromycyną. Nie należy podawać jednocześnie z atazanawirem. Nie stosować u dzieci poniżej 2 lat.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli - niektóre przypadki: choroby wrzodowej dwunastnicy: 40 mg raz na dobę przez 2-4 tyg.; choroby wrzodowej żołądka: 40 mg raz na dobę przez 4-8 tyg.; refluksowego zapalenia przełyku: 40 mg raz na dobę przez 4-8 tyg. Zespół Zollingera-Ellisona: indywidualnie, nie jest określony maksymalny okres stosowania leku, dawka początkowa 60 mg raz na dobę, dobową dawkę większą niż 80 mg należy podawać w dwóch dawkach podzielonych.
Kapsułki należy przyjmować na czczo przed posiłkiem, połykać w całości, popijając szklanką wody. Kapsułek nie należy żuć ani rozgryzać. W przypadku trudności z połykaniem, kapsułkę można otworzyć, a jej zawartość połknąć, popijając wodą; można również rozpuścić zawartość kapsułki w niewielkiej ilości soku owocowego lub jogurtu.

Skład

1 kaps. dojelitowa zawiera 40 mg omeprazolu.

Działanie

Inhibitor pompy protonowej (H+/K+- ATP-azy) w komórkach okładzinowych żołądka. Hamuje wydzielanie kwasu solnego zarówno podstawowe, jak i stymulowane (niezależnie od rodzaju bodźca pobudzającego). Zwiększa pH i zmniejsza objętość wydzielanego soku żołądkowego. Przy pH<4, omeprazol przekształca się w formę bardziej aktywną - sulfonamid omeprazolu. Po podaniu doustnym omeprazol wchłania się w jelicie cienkim. Maksymalne stężenie we krwi występuje w czasie 1-3 h po podaniu. T0,5 wynosi średnio 40 min. W około 95% wiąże się z białkami osocza. Jest całkowicie metabolizowany, głównie w wątrobie przez enzym CYP2C19. Biodostępność pojedynczej dawki wynosi około 35% (pokarm nie wpływa na biodostępność). Biodostępność zwiększa się do około 60% po kolejnej dawce i może osiągnąć nawet 90% u pacjentów z niewydolnością wątroby. Prawie 80% dawki jest wydalane w postaci metabolitów z moczem, pozostałe 20% - z kałem. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek eliminacja leku jest zmniejszona w stopniu odpowiadającym zaburzeniu czynności nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby eliminacja jest zmniejszona, okres półtrwania może wynosić do około 3 h.

Interakcje

Omeprazol może wydłużać czas eliminacji leków metabolizowanych w wątrobie przez CYP2C19 (diazepam i inne benzodiazepiny, fenytoina, warfaryna) - zaleca się monitorowanie stężenia tych leków we krwi i w razie konieczności zmniejszenie dawek. Może także wydłużać czas eliminacji heksobarbitalu, citalopramu, imipraminy, klomipraminy. Może hamować metabolizm disulfiramu w wątrobie. Podczas jednoczesnego stosowania omeprazolu i cyklosporyny, należy kontrolować jej stężenie, gdyż może być ono zwiększone. Jednoczesne stosowanie omeprazolu i klarytromycyny powoduje zwiększenie stężenia obydwu leków we krwi. Wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego może być zmniejszone (np. ketokonazol i itrakonazol) lub zwiększone (np. digoksyna) podczas jednoczesnego stosowania omeprazolu. Omeprazol może zmniejszać wchłanianie witaminy B12. Nie należy stosować omeprazolu z preparatami zawierającymi ziele dziurawca. Nie stosować z atazanawirem i rytonawirem ze względu na zmniejszenie stężenia atazanawiru. Omeprazol może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi. Dotychczas nie stwierdzono interakcji omeprazolu z następującymi lekami: kofeina, propranolol, teofilina, metoprolol, lidokaina, chinidyna, fenacetyna, estradiol, amoksycyklina, budesonid, diklofenak, metronidazol, naproksen, piroksykam, leki zobojętniające kwas żołądkowy.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas terapii skojarzonej u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Ze względu na zawartość sacharozy preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie w przypadkach, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego piersią dziecka.

Działania niepożądane

Często: senność lub bezsenność, zawroty i bóle głowy, znużenie, biegunka, zaparcie, wzdęcie (również z bólami brzucha), nudności, wymioty. Niezbyt często: zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości wzroku i pola widzenia), zaburzenia słuchu (np. szumy uszne), zaburzenia smaku, zmiany aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wykwity skórne, wypadanie włosów, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, zwiększona potliwość, obrzęki obwodowe. Rzadko: niedokrwistość niedobarwliwa, mikrocytarna u dzieci, parestezje, uczucie pustki w głowie, dezorientacja, omamy zwłaszcza u pacjentów ciężko chorych lub w podeszłym wieku, brązowo-czarne zabarwienie języka podczas jednoczesnego stosowania z klarytromycyną oraz łagodne torbiele gruczołowe, osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni i stawów. Bardzo rzadko: zmieniona liczba krwinek, przemijająca małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, agranulocytoza, pokrzywka, podwyższona temperatura ciała, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, alergiczne zapalenie naczyń, gorączka, pobudzenie i reakcje depresyjne szczególnie u pacjentów ciężko chorych lub w podeszłym wieku, suchość i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kandydoza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez, niewydolność wątroby i encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej ciężką chorobą wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, śródmiąższowe zapalenie nerek, hiponatremia, ginekomastia.

Pozostałe informacje

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z chorobą wrzodową należy ocenić, czy ma ona związek z zakażeniem H. pylori. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, gdyż omeprazol może złagodzić objawy i opóźnić rozpoznanie nowotworu. Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego może prowadzić do niewielkiego zwiększenia ryzyka wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby w czasie stosowania leku wskazana jest regularna kontrola aktywności enzymów wątrobowych. Należy rozważyć odstawienie NLPZ, gdy stanowią one przyczynę choroby. Podczas stosowania omeprazolu mogą wystąpić działania niepożądane tj.: znużenie, senność lub zaburzenia widzenia, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwanie maszyn.

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex