Nifuroksazyd Gedeon Richter - baza leków

Wskazania

Ostre lub przewlekłe biegunki pochodzenia bakteryjnego. Inne schorzenia przebiegające z biegunką (m.in. ostre zatrucia pokarmowe).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na nifuroksazyd, pochodne nitrofuranu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Tabl. i kaps. nie stosować u dzieci w wieku poniżej 7 lat. Zawiesiny nie wolno stosować u wcześniaków i noworodków przed ukończeniem 1. mż.

Dawkowanie

Doustnie. Tabl. i kaps. Dorośli i dzieci od 7 lat: 200 mg (2 tabl. lub 1 kaps.) 4 razy na dobę, co 6 h. Jeśli objawy nie ustąpią po 3 dniach należy zwrócić się do lekarza. Sposób podania. Tabl. lub kaps. połknąć w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Tabl. nie należy przegryzać ani kruszyć. Zawiesina. Dzieci po ukończeniu 1 miesiąca do wieku 6 miesięcy: 110 - 220 mg (1 mniejsza lub 1 większa łyżeczka miarowa) 2 razy na dobę, co 12 h; dzieci w wieku od 7 miesięcy do 6 lat: 220 mg (1 większa łyżeczka miarowa) 3 razy na dobę, co 8 h. Dorośli i dzieci w wieku od 7 lat: 220 mg (1 większa łyżeczka miarowa) 4 razy na dobę, co 6 h. Czas leczenia wynosi 7 dni. Sposób podania. Przed zastosowaniem należy kilkakrotnie wstrząsnąć butelką do uzyskania jednolitej zawiesiny. Po odmierzeniu dawki zawiesinę należy połknąć; można popić wodą. Podczas leczenia biegunki konieczne jest stałe uzupełniające nawadnianie doustne pacjenta; w przypadku ciężkiej i długotrwałej biegunki, ciężkich wymiotów lub niechęci do jedzenia, należy rozważyć nawadnianie drogą dożylną.

Skład

1 tabl. zawiera 100 mg nifuroksazydu. 1 kaps. zawiera 200 mg nifuroksazydu; kaps. zawierają sacharozę. 5 ml zawiesiny zawiera 220 mg nifuroksazydu; zawiesina zawiera sacharozę i parahydroksybenzoesan metylu.

Działanie

Nifuroksazyd jest pochodną 5 –nitrofuranu. Wykazuje miejscowe działanie przeciwbakteryjne w świetle jelita w stosunku do niektórych gatunków bakterii Gram-dodatnich (Staphylococcus) i niektórych gatunków bakterii Gram-ujemnych z rodziny Enterobacteriaceae (Yersinia spp., Escherichia spp., Citrobacter spp., Enterobacter spp., Klebsiella spp., Salmonella spp.). Nie działa na Proteus vulgaris, Proteus mirabilis oraz Pseudomonas aeruginosa. Nifuroksazyd nie niszczy saprofitycznej flory bakteryjnej przewodu pokarmowego. Nie powoduje powstawania szczepów opornych. Nifuroksazyd prawdopodobnie wpływa hamująco na aktywność dehydrogenaz i syntezę białek w komórkach bakteryjnych. Skuteczność preparatu nie zależy od pH w świetle jelita. Po podaniu doustnym lek jest częściowo wchłaniany (10–20%) z przewodu pokarmowego i jest w znacznym stopniu metabolizowany, przy czym główne cząsteczki krążące we krwi są metabolitami.

Interakcje

Alkohol w skojarzeniu z nifuroksazydem może wywołać reakcję disulfiramopodobną. W trakcie leczenia nifuroksazydem nie należy przyjmować równocześnie innych leków doustnych, ze względu na silne właściwości adsorpcyjne nifuroksazydu.

Środki ostrożności

Nifuroksazydu nie powinno się stosować dłużej niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej. W przypadku utrzymywania się biegunki po 3 dniach leczenia niezbędna jest pogłębiona diagnostyka mająca na celu ustalanie przyczyny objawów i rozważenie rozpoczęcia antybiotykoterapii. W przypadku ciężkich inwazyjnych biegunek należy podać antybiotyk działający ogólnoustrojowo, ponieważ nifuroksazyd po podaniu doustnym tylko częściowo (10-20%) wchłania się z przewodu pokarmowego. Preparat należy odstawić w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (duszność, obrzęk twarzy, warg, języka, wysypka, świąd). Podczas leczenia biegunki konieczne jest stałe uzupełniające nawadnianie doustne pacjenta za pomocą dużej ilości płynów, słodkich lub aromatyzowanych napojów (średnie spożycie wody dla pacjenta dorosłego - 2 litry na dobę) w celu uzupełnienia utraty płynów spowodowaną przez biegunkę; w przypadku ciężkiej i długotrwałej biegunki, ciężkich wymiotów lub niechęci do jedzenia, należy rozważyć nawadnianie drogą dożylną. Podczas leczenia nifuroksazydem nie należy pić alkoholu. Należy zapewnić odpowiednie spożycie pokarmów podczas trwania biegunki, unikając niektórych produktów, szczególnie surowych warzyw i owoców oraz pikantnych i ciężkostrawnych potraw, jak również mrożonek i zimnych napojów. Zaleca się spożywanie pieczonego mięsa i ryżu. Zawiesina i kapsułki: ze względu na zawartość sacharozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawiesina zawiera parahydroksybenzoesan metylu (6,67 mg/5 ml), który może powodować reakcje alergiczne typu późnego.

Ciąża i laktacja

Lek nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży i nie należy go stosować u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Dane dotyczące stosowania nifuroksazydu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na rozrodczość są niewystarczające. Nifuroksazyd wykazuje możliwy potencjał mutagenny. Nie wiadomo, czy nifuroksazyd lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Ze względu na słabą biodostępność leku (wchłanianie z przewodu pokarmowego wynosi około 10–20% dawki), stężenie w mleku może być małe. Nie można jednak wykluczyć wpływu na mikrobiom przewodu pokarmowego u niemowląt karmionych piersią. Ze względu na brak doświadczenia z praktyki klinicznej nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Rzadko: reakcje skórne w postaci wysypki. Opisano jeden przypadek krostowatości u pacjenta w podeszłym wieku. Opisano jeden przypadek świerzbiączki guzkowej w przebiegu alergii kontaktowej na nifuroksazyd. W indywidualnych przypadkach nadwrażliwości na nifuroksazyd mogą wystąpić: bóle brzucha, nudności, nasilenie biegunki. Opisano pojedynczy przypadek granulocytopenii. Częstość nieznana: reakcje alergiczne, takie jak: wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.