Cotamox - baza leków

Wskazania

Leczenie uzupełniające u kobiet po menopauzie z inwazyjnym wczesnym rakiem piersi z obecnością receptorów estrogenowych po 2-3 latach początkowego leczenia uzupełniającego tamoksyfenem. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet w okresie naturalnego lub wywołanego leczeniem stanu po menopauzie, u których choroba uległa postępowi po zastosowaniu terapii przeciwestrogenowej. Nie wykazano skuteczności leku u pacjentek, u których nie wykryto receptorów estrogenowych w komórkach guza.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Pacjentki przed menopauzą. Ciąża lub karmienie piersią.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli, również pacjentki w podeszłym wieku: zalecana dawka to 1 tabl. raz na dobę, najlepiej po posiłku. U pacjentek z wczesnym rakiem piersi leczenie należy kontynuować do zakończenia 5-letniego okresu skojarzonego, sekwencyjnego, uzupełniającego leczenia hormonalnego (tamoksyfen a następnie eksemestan) lub wcześniej, jeśli nastąpi nawrót guza guza. U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi leczenie eksemestanem należy kontynuować do czasu stwierdzenia wyraźnej progresji guza. Nie są wymagane zmiany dawkowania u pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 25 mg eksemestanu.

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - nieodwracalny, steroidowy inhibitor aromatazy, zbliżony strukturalnie do naturalnie występującego androstendionu. Blokuje biosyntezę estrogenów poprzez hamowanie aromatazy. Zmniejszenie stężenia estrogenów stanowi skuteczny i wybiórczy sposób leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. Nie wykazuje żadnej aktywności estrogennej ani progestagennej, natomiast w wyniku podawania dużych dawek leku obserwowano niewielką aktywność androgenną. Nie wpływa na syntezę kortyzolu lub aldosteronu, zarówno bez jak i po stymulacji ACTH; nie jest konieczna substytucja glikokortykosteroidów i mineralokortykosteroidów. Po podaniu doustnym lek szybko i w dużym stopniu wchłania się z przewodu pokarmowego. Całkowita biodostępność leku jest nieznana u ludzi (najprawdopodobniej ogranicza ją silny efekt pierwszego przejścia). Pokarm zwiększa biodostępność eksemestanu. Lek wiąże się w 90% z białkami osocza. Jest metabolizowany na drodze utleniania z udziałem CYP3A4 i (lub) redukcji przez aldoketoreduktazę, po czym następuje proces sprzęgania. Metabolity są nieaktywne lub hamowanie aromatazy w wyniku ich działania jest mniejsze niż leku w postaci niezmetabolizowanej. T_0,5 leku wynosi 24 h.

Interakcje

Eksemestan jest metabolizowany z udziałem CYP3A4 oraz aldoketoreduktaz i nie hamuje działania żadnego z głównych izoenzymów CYP. Wybiórcze hamowanie CYP3A4 przez ketokonazol nie wpływało istotnie na farmakokinetykę eksemestanu. Stosowanie z lekami o działaniu indukującym CYP3A4, takimi jak: ryfampicyna, leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina i karbamazepina), dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), może powodować zmniejszenie skuteczności eksemestanu. Należy zachować ostrożność stosując preparat równocześnie z lekami, które są metabolizowane za pośrednictwem CYP3A4 i mają wąski indeks terapeutyczny. Nie ma doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem eksemestanu i innych leków przeciwnowotworowych. Preparatu nie należy stosować jednocześnie z lekami zawierającymi estrogeny, ponieważ mogą osłabić jego działanie farmakologiczne.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić stan pomenopauzalny, oznaczając stężenia LH, FSH oraz estradiolu we krwi. Na początku leczenia uzupełniającego u kobiet z osteoporozą lub z grupy dużego ryzyka wystąpienia osteoporozy należy ocenić gęstość mineralną kości metodą densytometrii. Pacjentki należy obserwować w kierunku zmniejszenia gęstości kości i w razie potrzeby wdrożyć leczenie osteoporozy. Ostrożnie stosować u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: bezsenność, ból głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, ból stawów i ból mięśniowo-szkieletowy (w tym: bóle stawowe, a rzadziej bóle kończyn, choroba zwyrodnieniowa stawów, ból kręgosłupa, zapalenie stawów, ból mięśniowy i sztywność stawów), uczucie nadmiernego zmęczenia. Często: jadłowstręt, depresja, zawroty głowy, zespół cieśni kanału nadgarstka, ból brzucha, wymioty, zaparcia, dyspepsja, biegunka, wysypka, łysienie, osteoporoza, złamanie, ból, obrzęk obwodowy. Niezbyt często: senność, astenia. Ponadto obserwowano: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zapalenie wątroby (w tym cholestatyczne zapalenie wątroby). U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi rzadko stwierdzano trombocytopenię i leukopenię; u około 20% pacjentek obserwowano sporadyczne zmniejszenie liczby limfocytów we krwi, szczególnie nasilone u osób z limfopenią występującą przed leczeniem (tego typu działań nie obserwowano u pacjentek we wczesnych stadiach choroby). W badaniu wczesnego raka piersi (IES) częstość występowania zmian niedokrwiennych serca w grupie leczonej eksemestanem i tamoksyfenem wyniosła odpowiednio 4,5% i 4,2%. Nie zaobserwowano znaczących różnie w zakresie częstości występowania powikłań kardiologicznych (nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca) dla eksemestanu w porównaniu z tamoksyfenem. W badaniu IES, eksemestan był związany z częstszym występowaniem hipercholesterolemii w porównaniu z tamoksyfenem (3,7% vs. 2,1%). W badaniu IES zaobserwowano większą częstość występowania wrzodów żołądka w grupie eksemestanu w porównaniu do grupy tamoksyfenu (odpowiednio 0,7% i < 0,1 %); większość pacjentów otrzymujących eksemestan, u których stwierdzano wrzód żołądka, przyjmowała jednocześnie NLPZ.

Pozostałe informacje

Preparat może powodować wystąpienie senności, astenii oraz zawrotów głowy, co może zmniejszyć sprawność fizyczną i (lub) umysłową niezbędną do obsługiwania maszyn lub prowadzenia samochodu.