Colitan - baza leków

Wskazania

Leczenie i zapobieganie nawrotom w nieswoistych zapalnych chorobach jelit: wrzodziejące zapalenie jelita grubego o przebiegu łagodnym do umiarkowanego; choroba Leśniowskiego-Crohna, zwłaszcza przy zajęciu procesem chorobowym jelita grubego. Może być stosowany w skojarzeniu z postacią doodbytniczą leku.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mesalazynę, salicylany lub pozostałe składniki preparatu. Skazy krwotoczne. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min) i/lub wątroby. Czynna choroba wrzodowa. Nie stosować u dzieci poniżej 12 lat.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: w ostrym rzucie choroby - zazwyczaj 1,5-3 g na dobę w dawkach podzielonych przez 3-6 tyg; leczenie podtrzymujące - 1-1,5 g na dobę w dawkach podzielonych (zazwyczaj 1,5 g na dobę). Lek należy stosować około 1 h przed posiłkiem, tabletki należy połykać w całości.
W zaburzeniach czynności nerek należy zmodyfikować dawkowanie leku.

Skład

1 tabl. dojelitowa zawiera 250 mg mesalazyny.

Działanie

Pochodna kwasu salicylowego (5-ASA) o miejscowym działaniu przeciwzapalnym na błonę śluzową jelita. Mechanizm działania leku nie jest ostatecznie poznany. Prawdopodobnie polega na hamowaniu biosyntezy prostaglandyn w błonie śluzowej jelita grubego. Uważa się, że mesalazyna może działać jako tzw. zmiatacz wolnych rodników tlenowych. Lek w niewielkim stopniu jest wchłaniany z przewodu pokarmowego. Biotransformacja 5-ASA zachodzi przede wszystkim w ścianie jelita oraz częściowo w wątrobie, gdzie dochodzi do reakcji sprzęgania mesalazyny z kwasem octowym. Metabolit ten jest wydalany z moczem; część leku jest wydalana z kałem. T_0,5 mesalazyny wynosi około 1 h, natomiast acetylowanego metabolitu - 5-10 h.

Interakcje

Mesalazyna może nasilać działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika oraz leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny. Hamuje działanie probenecydu, sulfinpirazonu, furosemidu i spironolaktonu, osłabia działanie rifampicyny. Zwiększa toksyczność metotreksatu, z glikokortykosteroidami może powodować nasilenie zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, proteinurią oraz ze zwiększonym stężeniem azotu pozabiałkowego (BUN) we krwi. Leku nie należy podawać jednocześnie z preparatami zmniejszającymi pH w jelitach (np. laktuloza). Ostrożnie stosować z lekami, które mogą działać niekorzystnie na układ krwiotwórczy. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku.

Działania niepożądane

Reakcje alergiczne: skórne (pokrzywka, świąd, wysypka, rumień guzowaty, trądzik, wysypka skórna wokół odbytu), ostry zespół nietolerancji (kurcze lub bóle brzucha, żołądka, krwawa biegunka, gorączka, silny ból głowy, wysypka), skurcz oskrzeli. Ból i zawroty głowy. Nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha. Zwiększenie ciepłoty ciała, dreszcze, pocenie się. Bardzo rzadko: zapalenie trzustki, zapalenie mięśnia sercowego, osierdzia, zapalenie wątroby i nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, limfadenopatia, rumień guzowaty, zmniejszenie ilości i ruchliwości plemników.

Pozostałe informacje

Przed leczeniem należy wykonać badanie krwi (łącznie z określeniem stężenia mocznika i kreatyniny) i badanie moczu, kolejne badania powinno się przeprowadzić po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia, a następnie po 4, 6 i 8 tyg. W przypadku leczenia długotrwałego, wskazane jest regularne monitorowanie czynności nerek, szczególnie przez pierwszy rok stosowania mesalazyny.