Skinsept Mucosa - baza leków

Wskazania

Odkażanie błon śluzowych oraz graniczącej z nimi skóry przed operacjami, zabiegami ginekologicznymi i położniczymi, cewnikowaniem pęcherza moczowego, zabiegami przezcewkowymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie wolno stosować u niemowląt i małych dzieci ze względu na brak danych. Nie stosować na rany o dużej powierzchni; do oczu ani uszu; w obrębie jamy brzusznej (np. śródoperacyjnie); na błony śluzowe nosa i oskrzeli. Nie stosować leku w przypadku znanych reakcji alergicznych na jego składniki.

Dawkowanie

Zewnętrznie, na błony śluzowe oraz graniczącą z nimi skórę: nanieść roztwór jednokrotnie, całkowicie pokrywając odkażaną powierzchnię i pozostawić na 60 sekund. W przypadku podejrzenia występowania wirusa HBV należy wydłużyć czas działania, pozostawiając roztwór na odkażanej powierzchni przez okres do 30 minut.

Skład

100 g roztworu zawiera 10,4 g etanolu 96%, 1,67 g nadtlenku wodoru 30% i 1,50 g roztworu diglukonianu chloroheksydyny. Preparat zawiera substancje zapachowe zawierające alergeny.

Działanie

Preparat do odkażania błon śluzowych. Jest skuteczny przeciwko bakteriom gram dodatnim i gram ujemnym [szczególnie przeciwko: pałeczkom kwasu mlekowego (Lactobacillus), maczugowcom (Corynebacterium), gronkowcom (Staphylococcus), enterokokom (Enterococcus), paciorkowcom beta-hemolizującym oraz paciorkowcom z grupy E (Streptococcus), Proteus mirabilisi E. coli], przeciwko grzybom (łącznie z Candida albicans), wirusom (dotychczas przebadano skuteczność przeciwko wirusom otoczkowym: wirus opryszczki, HIV) oraz pierwotniakom. Dodatek nadtlenku wodoru prowadzi do samorzutnego wyjałowienia leku, które utrzymuje się nawet w przypadku ponownego skażenia, np. przy otwieraniu opakowania.

Interakcje

Nie stosować ze środkami zawierającymi anionowe substancje powierzchniowo czynne, które mogą spowodować dezaktywację substancji czynnych preparatu.

Środki ostrożności

Preparat zawiera 12,4 % etanolu. W razie przypadkowego połknięcia może stanowić zagrożenie dla zdrowia; dotyczy to m. in. osób ze schorzeniami wątroby, chorobą alkoholową, chorych na padaczkę, z uszkodzeniem mózgu, a także dzieci. Odnotowano oparzenia chemiczne w wyniku stosowania miejscowego glukonianu chloroheksydyny u noworodków i niemowląt. Wcześniaki są szczególnie narażone z powodu niedojrzałości bariery naskórkowej. Preparat należy stosować u noworodków i niemowląt jedynie w przypadku, gdy brak jest alternatywnych środków, a przewidywane korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Zaleca się niezwłoczne usunięcie całego zbędnego płynu. Preparat zawiera diglukonian chloroheksydyny, dlatego nie wolno dopuszczać do kontaktu leku z oczami. Odnotowano ciężkie przypadki trwałego uszkodzenia rogówki, mogącego prowadzić do konieczności jej przeszczepienia, gdy pomimo zastosowania środków ochrony narządu wzroku wystąpiło przypadkowe narażenie oczu na kontakt z lekami zawierającymi chloroheksydynę ze względu na migrację roztworu poza obszar planowanego przygotowania chirurgicznego. Podczas stosowania preparatu należy zachować szczególną ostrożność, aby zapewnić, że lek nie migruje poza miejsce zamierzonego zastosowania tj. do oczu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów znieczulonych, którzy nie są w stanie natychmiast zgłosić narażenia oczu. W przypadku kontaktu leku z oczami, należy je niezwłocznie i dokładnie przemyć wodą. Należy zwrócić się o poradę do okulisty. Lek zawiera substancje zapachowe zawierające alergeny. Substancja zapachowa MANE 260227 o składzie: alkohol benzylowy, aldehyd cynamonowy, anetol, cytral, eugenol, geraniol, glikol propylenowy, D-limonen, linalol, mentol, olejek eteryczny miętowy, olejek eteryczny szałwia, olejek eteryczny pomarańcza. Substancję zapachowe zawarte w leku tj.: alkohol benzylowy, aldehyd cynamonowy, cytral, eugenol, geraniol, D-limonen, linalol mogą powodować reakcje alergiczne. Oprócz reakcji alergicznej u pacjentów uczulonych, może wystąpić reakcja alergiczna u pacjentów dotychczas nieuczulonych. Hydroksystearynian makrogologlicerolu może powodować reakcje skórne.

Ciąża i laktacja

Przypadkowe połknięcie leku stwarza zagrożenie dla zdrowia.

Działania niepożądane

Podrażnienie skóry oraz kontaktowe zapalenie skóry pojawiały się często. W rzadkich przypadkach nie można wykluczyć wystąpienia reakcji alergicznej na składniki leku; niekiedy pojawia się uczucie lekkiego pieczenia. Pokrzywka i reakcje alergiczne, m.in. wstrząs anafilaktyczny występowały rzadko. Częstość nieznana: oparzenia chemiczne u noworodków i niemowląt, erozja rogówki, uszkodzenie nabłonka przedniego (uszkodzenie rogówki), znaczne trwałe osłabienie widzenia. Po wprowadzeniu do obrotu leków zawierających diglukonian chloroheksydyny odnotowano przypadki ciężkiej erozji rogówki oraz trwałego znacznego osłabienia widzenia z powodu niezamierzonego narażenia oka, co u niektórych pacjentów doprowadziło do konieczności przeszczepienia rogówki.

Pozostałe informacje

Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.