Tinidazolum 0,2% in Glucosi 5% - baza leków

Wskazania

Zakażenia wywołane przez bakterie beztlenowe, profilaktyka okołooperacyjna. W zakażeniach mieszanych stosowany w skojarzeniu z antybiotykami aktywnymi wobec bakterii tlenowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pochodne 5-nitroimidazolu, ciąża (dopuszcza się stosowanie jedynie w wyjątkowych sytuacjach w II i III trymestrze), okres karmienia piersią, zaburzenia hematologiczne, choroby o.u.n. i obwodowego układu nerwowego.

Dawkowanie

Leczniczo: dorośli i dzieci od 13 rż. dożylnie: I dnia - 0,8 g jednorazowo, a następnie 0,8 g dziennie w 1-2 dawkach przez 5-6 dni, tj. do czasu przejścia na leczenie doustne. Zapobiegawczo: dorośli i dzieci od 13 rż. dożylnie zazwyczaj 1,6 g jednorazowo przed zabiegiem operacyjnym lub w 2 dawkach (tj. 0,8 g tuż przed operacją i 0,8 g w trakcie lub po operacji).

Skład

1 flakon (400 ml) zawiera 800 mg tynidazolu i 20 g glukozy.

Działanie

Pochodna 5-nitroimidazolu o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwpierwotniakowym. Działa bakteriobójczo na bakterie beztlenowe z rodzaju Bacteroides (zwłaszcza Bacteroides fragilis), Fusobacterium, Clostridium, Peptococcus, Peptostreptococcus. Po podaniu dożylnym stężenia terapeutyczne we krwi utrzymują sę do 24 h. Wiązanie z białkami osocza wynosi 12%. T_0,5 we krwi wynosi 9-11 h. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych, m.in. do płynu mózgowo-rdzeniowego, żółci, przez barierę łożyska i do mleka matki. Jest częściowo metabolizowany w wątrobie. Wydala się z kałem i z moczem.

Interakcje

Nasila działanie doustnych leków przeciwkrzepliwych i alkoholu.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić nudności, wymioty, metaliczny smak w ustach, leukopenia, zaburzenia o.u.n. (ból i zawroty głowy, niezborność ruchów, senność), obwodowe neuropatie, reakcje uczuleniowe - niekiedy poważne (świąd, pokrzywka, obrzęk angioneurotyczny), rzadko bezmocz, zapalenie żyły.

Pozostałe informacje

Zaburzenia neurologiczne są wskazaniem do odstawienia leku. Podczas leczenia należy kontrolować obraz krwi. Przy stosowaniu dłuższym niż 7 dni konieczna jest regularna kontrola kliniczna i laboratoryjna.