Pentaerythritol compositum - baza leków

Wskazania

Zapobiegawczo i leczniczo w chorobie niedokrwiennej serca. Zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie, w tym związane z hipowolemią. Zawał mięśnia sercowego (szczególnie prawej komory) z niskim ciśnieniem tętniczym skurczowym i (lub) tachykardią. Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Zwężenie zastawki dwudzielnej, zwężenie zastawki aorty. Zaciskające zapalenie osierdzia. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar krwotoczny i uraz czaszki. Krwotok mózgowy. Niedokrwistość znacznego stopnia. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Zastoinowa choroba żył, choroba zakrzepowa. Jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1-2 tabl. 3 razy na dobę. Jeśli preparat jest podawany po raz pierwszy należy zastosować dawkę początkową 1 tabl. 3 razy na dobę. Należy unikać nagłego odstawienia leku (poza występującą niekiedy nadwrażliwością). W razie konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek leku. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby zaleca się ostrożność; dawki powinny być zmniejszone w zależności od stopnia niewydolności tych narządów, a następnie zwiększane pod kontrolą. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować co najmniej 1/2 h przed posiłkiem lub 1 h po posiłku. W celu przyspieszania działania leku tabletkę można rozgryźć, a następnie połknąć.

Skład

1 tabl. zawiera 20 mg tetraazotanu pentaerytrytylu i 0,5 mg triazotanu glicerolu. Preparat zawiera laktozę jednowodną i sacharozę.

Działanie

Tetraazotan pentaerytrytylu i triazotanu glicerolu są syntetycznymi estrami kwasu azotowego. Podobnie jak inne organiczne azotany, są prolekami, których mechanizm działania polega na uwalnianiu w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych - SH) we wnętrzu wielu komórek (przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi), wolnego rodnika tlenku azotu (NO). NO jest aktywną cząsteczką opisanego wcześniej związku EDRF powstającego w śródbłonku o silnym działaniu rozkurczającym naczynia. NO w komórkach mięśni gładkich stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), która zwiększa w komórce stężenie wtórnego przekaźnika - cyklicznego 3’5’- guanylomonofosforanu (cGMP). Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca²⁺ w komórkach mięśni gładkich. Obniżenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca²⁺ powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich. Azotany w chorobie wieńcowej działają na drodze zmniejszenia zużycia tlenu przez serce i poprawie jego dostarczania. Główną właściwością azotanów jest rozszerzanie naczyń, występujące najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 µm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, a także zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Po podaniu doustnym tetraazotan pentaerytrytylu ulega metabolizmowi do triazotanu pentaerytrytylu, który wchłania się w 60-70%. Triazotan pentaerytrytylu ulega w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę i w krwinkach czerwonych przemianie do dwu- i monoazotanowych pochodnych, które częściowo po sprzęgnięciu z kwasem glikuronowym są wydalane z żółcią do jelit. W jelitach następuje odszczepienie kwasu glukuronowego, a wolne pochodne podlegają wchłanianiu jelitowemu, wydłużając aktywność farmakologiczną leku. Cząsteczka tetraazotanu pentaerytrytylu uwalania cząsteczki NO z podobną szybkością do szybkości triazotanu glicerolu. Pokarm zmniejsza absorpcję leku. Początek działania tetraazotanu pentaerytrytylu następuje w ciągu 20-60 min i utrzymuje się ok. 12 h. Metabolity wydalane są głównie z moczem.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie preparatu z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (m.in. sildenafil, tadalafil, wardenafil) jest przeciwwskazane - ryzyko nasilenia działania azotanów organicznych, z ciężkimi następstwami hipotonii (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nagły zgon), szczególnie u pacjentów po zawale mięśnia sercowego, udarze lub zaburzeniami rytmu serca. NLPZ mogą osłabiać działanie azotanów. Tetraazotan pentaerytrytylu stosowany z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie we krwi, powodując podwyższenie ciśnienia tętniczego. Łączne podawanie z lekami rozszerzającymi naczynia, lekami β-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia, antagonistami angiotensyny II, lekami diuretycznymi, inhibitorami ACE, innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, lekami neuroleptycznymi i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi nasila działania hipotensyjne leku - w razie konieczności leczenia skojarzonego, leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą. Alkohol nasila działanie hipotensyjne azotanów.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby, obniżonym ciśnieniem krwi w przebiegu różnych chorób, niedoczynności lub nadczynności tarczycy. Preparatu nie stosować u dzieci (brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności azotanów u dzieci). Ze względu na zawartość sacharozy i laktozy jednowodnej, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy lub galaktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, brakiem laktazy, nie powinni przyjmować preparatu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Ze względu na przenikanie azotanów do mleka kobiet karmiących, należy podjąć decyzję o zmianie sposobu karmienia lub zaprzestaniu stosowania leku.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból głowy (zwykle łagodny i ustępujący po kilku dniach stosowania preparatu). Niezbyt często: zaczerwienienie skóry twarzy, uczucie gorąca (wynikające z rozszerzenia naczyń, niekiedy powodujące konieczność odstawienia leku). Rzadko: silny ból głowy (powodujący konieczność odstawienia preparatu), przemijające osłabienie, zawroty głowy, podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, nudności, wymioty, ból brzucha (zwykle łagodny i przemijający). Bardzo rzadko: ciężkie niedociśnienie tętnicze, omdlenia, odruchowa bradykardia, podwyższenie ciśnienia śródczaszkowego, wysypka, trądzik różowaty, erytrodermia, zaczerwienienie, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka.

Pozostałe informacje

Lek wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z powodu możliwości wystąpienia (najczęściej na początku leczenia) bólu głowy i niedociśnienia ortostatycznego, a u osób szczególnie wrażliwych omdlenia, należy zachować ostrożność i kontrolować reakcję pacjenta. Należy poinformować pacjenta, że w przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (wskazana kontrola lekarska).