Glucardiamid - baza leków

Wskazania

Pomocniczo w stanach przewlekłego osłabienia i zmęczenia oraz w stanach dużego i długotrwałego wysiłku fizycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Tachykardia i ciężkie zaburzenia rytmu serca. Niestabilna dusznica bolesna. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Dawkowanie

Doustnie: ssać 4-6 pastylek na dobę. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 12 lat.

Skład

1 pastylka zawiera 125 mg niketamidu i 1500 mg glukozy. Preparat zawiera glukozę ciekłą, sacharozę, żółcień chinolinową (E 104), butylohydroksyanizol (E 320) i butylohydroksytoluen (E 321).

Działanie

Niketamid pobudza bezpośrednio OUN poprzez stymulację śródmózgowia i ośrodka naczynioruchowego, a także pobudza ośrodek opuszkowo-oddechowy w rdzeniu przedłużonym. Nie działa pobudzająco na czynności psychiczne. Powoduje wrażliwość ośrodka oddechowego na dwutlenek węgla, podwyższa objętość oddechową i w mniejszym stopniu częstość oddechów, a także w minimalnym stopniu powoduje zwężenie naczyń obwodowych. Nie wpływa bezpośrednio na naczynia obwodowe, lecz zwiększając częstość uderzeń serca, podwyższa rzut minutowy serca i powoduje podwyższenie ciśnienia krwi, zwłaszcza w stanach hipotensji. Niketamid po podaniu doustnym wchłania się szybko i osiąga maksymalne stężenie we krwi już po 15 - 30 min. Ulega szybkiej dystrybucji do tkanek, nie kumuluje się w organizmie, dlatego nie działa na narządy miąższowe. Jest szybko eliminowany z ustroju głównie w stanie niezmienionym z moczem. Część podanej dawki ulega metabolizmowi do kwasu nikotynowego, a następnie do trygoneliny. Biologiczny T_0,5 niketamidu wynosi 20-35 min. Glukoza w ustroju występuje w postaci wolnej w płynie pozakomórkowym i w komórkach wątrobowych. Glukoza może być magazynowana w wątrobie pod postacią glikogenu, który w sytuacjach nagłego zapotrzebowania jest uwalniany do krwi w ilości 150 – 200 g. Utrzymywanie stałego stężenia glukozy we krwi jest konieczne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, a szczególnie komórek nerwowych. Glukoza po podaniu doustnym jest łatwo wchłaniana w jelicie cienkim na drodze transportu aktywnego. U chorych z hipoglikemią stężenia we krwi zwiększa się już po 10 – 20 min od podania doustnego. W postaci wolnej występuje w płynie pozakomórkowym i w komórkach wątrobowych. Może być magazynowana w wątrobie pod postacią glikogenu, z którego w sytuacjach nagłego zapotrzebowania jest uwalniana do krwi w ilości 150 – 200 g. Magazynowana jest także pod postacią glikogenu w mięśniach. Mięśniowa pula glikogenu nie może jednak uwalniać glukozy do krwi. W innych tkankach glukoza po przeniknięciu przez błonę komórkową ulega natychmiastowej przemianie. Glukoza w ustroju jest łatwo metabolizowana.

Interakcje

Zachować ostrożność u chorych stosujących leki sympatykomimetyczne i inhibitory MAO oraz leki powodujące relaksację mięśni.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką astmą (ryzyko skurczu oskrzeli), nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy, padaczką (ryzyko obniżenia progu drgawkowego) oraz cukrzycą. Ze względu na zawartość glukozy (1275 mg) i sacharozy (719,8 mg), pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować preparatu. Lek zawiera żółcień chinolinową (E 104) i może powodować reakcje alergiczne. Ponadto preparat zawiera butylohydroksyanizol (E 320) i butylohydroksytoluen (E 321) - może powodować miejscowe podrażnienie błon śluzowych.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży i karmienia piersią (brak badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania).

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: obniżenie progu drgawkowego, uporczywy kaszel, skurcz oskrzeli, ból głowy, uczynnienie objawów porfirii, charakteryzujących się napadowymi bólami brzucha, zaburzeniami neurologicznymi i psychicznymi.

Pozostałe informacje

Preparat może powodować wystąpienie dodatnich wyników niektórych testów antydopingowych. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.