Dicloreum - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Dicloreum
produkt leczniczy
Postać, opakowanie i dawka:
czopki doodbytnicze, 10 szt., 100 mg
Substancje czynne:
Diclofenac sodium
Podmiot odpowiedzialny:
Alfa Wassermann
Dystrybutor w Polsce: Alfasigma Polska Sp. z o.o.
Wskazania

Lek przeciwbólowy i przeciwzapalny w reumatoidalnym zapaleniu stawów, chorobach zwyrodnieniowych stawów, bólach korzeniowych, zapaleniach nerwów i nerwobólach, zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, zapaleniu wielostawowym, stanach pourazowych (zapalenie, obrzęk); w stomatologii, otolaryngologii, w bólach pooperacyjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na diklofenak, czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, poważne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ciężkie upośledzenie czynności wątroby lub nerek, zaburzenia hematopoezy, skaza krwotoczna, zaburzenia elektrolitowe, obrzęki, niewydolność krążenia, astma, nadwrażliwość: na kwas acetylosalicylowy, aminofenazon, fenylbutazon. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci poniżej 6 rż. Ostrożnie stosować u chorych z chorobą wrzodową w wywiadzie.

Dawkowanie

Dorośli: 1-2 razy dziennie 1 czopek (100 mg). Można stosować leczenie kombinowane: rano w postaci doustnej + wieczorem czopek w dawce sumarycznej do 100 mg/dobę.

Skład

1 czopek zawiera 100 mg diklofenaku.

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu aminofenylooctowego) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej (hamowanie syntezy eikozanoidów, zmniejszanie zawartości kwasu arachidonowego w granulocytach). Działa przeciwagregacyjnie na płytki krwi. Osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 2 h. Przenika do płynu maziowego, gdzie stężenie utrzymuje się 4-6 h dłużej niż we krwi. W 99% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w wątrobie do 4 metabolitów, z których 4'-hydroksypochodna wykazuje wysoką aktywność przeciwzapalną i przeciwbólową. Metabolity w postaci glukuronianów i siarczanów wydalane są z moczem (około 65%) i żółcią (około 35%). T0,5 wynosi 1-2 h.

Interakcje

Z preparatami moczopędnymi wykazuje działanie antagonistyczne, może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi. Zwiększa stężenie digoksyny i litu we krwi. Przy długotrwałym stosowaniu może nasilać działanie przeciwkrzepliwe leków z grupy kumaryny. Nasila toksyczność metotreksatu. Stosowanie z doustnymi lekami hipoglikemizującymi może zmniejszać lub zwiększać ich działanie w wyniku konkurencyjnego wiązania się z białkami osocza i wzajemnego wpływu na metabolizm w wątrobie. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego zmniejsza siłę działania diklofenaku.

Działania niepożądane

Lek może powodować: zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: dolegliwości żołądkowo-jelitowe, odbijanie, nudności, bóle w nadbrzuszu, biegunkę, uaktywnienie choroby wrzodowej z możliwością krwawień i perforacji wrzodów; zawroty i bóle głowy, osłabienie, depresję, drażliwość, uczucie zmęczenia, zaburzenia snu, obrzęki, skórne reakcje uczuleniowe (wysypka), wypadanie włosów. Przy długotrwałym stosowaniu - zwiększenie aktywności aminotransferaz, świadczące o upośledzeniu czynności wątroby, niewydolność nerek, zaburzenia hematopoezy, parestezje, pogorszenie zborności ruchów zamiarowych.

Pozostałe informacje

W czasie leczenia zaleca się okresową kontrolę morfologii krwi oraz czynność wątroby i nerek.

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex