Medox - baza leków

Wskazania

Leczenie sekretolityczne ostrych i przewlekłych chorób płuc i oskrzeli związanych z zaburzeniem wydzielania oraz transportu śluzu, u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat. Dzieciom w wieku poniżej 6 lat należy podawać ambroksol w postaci syropu lub kropli.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ze względu na dużą zawartość substancji czynnej preparat nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież >12 lat: 1 tabl. (30 mg) 3 razy na dobę przez pierwsze 2-3 dni, następnie 1 tabl. (30 mg) 2 razy na dobę. Jeśli to konieczne, dawki stosowane u dorosłych mogą być zwiększone do 60 mg 2 razy na dobę. Dzieci 6-12 lat: 1/2 tabl. (15 mg) 2-3 razy na dobę. Dzieci <6 lat: lek przeciwwskazany. Leku nie należy stosować dłużej niż 4-5 dni bez konsultacji z lekarzem. Sposób podania. Tabl. najlepiej połykać w całości, po posiłkach, popijając odpowiednią ilością płynu.

Skład

1 tabl. zawiera 30 mg chlorowodorku ambroksolu.

Działanie

Lek działa sekretolitycznie i sekretomotorycznie. Ambroksol jest metabolitem bromoheksyny. Zwiększa ilość surowiczej wydzieliny oskrzelowej. Uważa się, że transport śluzu poprawia się przez zmniejszenie lepkości śluzu oraz pobudzenie nabłonka migawkowego. Ambroksol pobudza wytwarzanie i wydzielanie surfaktantu poprzez bezpośrednie działanie na pneumocyty typu II w pęcherzykach płucnych i komórki Clary w drobnych oskrzelach. Ambroksol pobudza wytwarzanie i wydzielanie substancji powierzchniowo-czynnej w płucach płodów i dorosłych. Działanie to zaobserwowano zarówno w hodowlach komórkowych, jak i in vivo u różnych gatunków. Po podaniu doustnym działanie rozpoczyna się średnio po 30 min i utrzymuje się przez 6- 12 h w zależności od wielkości pojedynczej dawki. Ambroksol wchłania się szybko i całkowicie, odpowiednio do podanej dawki. C_max w osoczu występuje w ciągu 0,5-3 h po podaniu. W zakresie dawek terapeutycznych ambroksol wiąże się z białkami osocza w około 90%. T_0,5 wynosi 7-12 h, nie zaobserwowano kumulacji leku. Ambroksol jest metabolizowany głównie w wątrobie w procesie sprzęgania. Jest wydalany przez nerki w około 90%.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie ambroksolu i antybiotyków (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny, doksycykliny) powoduje zwiększenie stężenia tych antybiotyków w miąższu płucnym. Należy unikać jednoczesnego stosowania ambroksolu z lekami przeciwkaszlowymi np. kodeiną, ponieważ mogą one hamować odruch kaszlowy.

Środki ostrożności

W przypadku zaburzeń czynności nerek lub ciężkiej choroby wątroby, preparat może być stosowany wyłącznie po konsultacji z lekarzem. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek można spodziewać się gromadzenia powstałych w wątrobie metabolitów ambroksolu w organizmie. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy. Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) i ostra uogólniona krostkowica (AGEP) związanych ze stosowaniem chlorowodorku ambroksolu. Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy postępującej wysypki skórnej (czasem związane z pojawieniem się pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i udzielić pacjentowi porady lekarskiej. Ze względu na możliwość gromadzenia się wydzieliny, ambroksol należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami oczyszczania rzęskowego oskrzeli i dużą ilością wydzieliny (np. w rzadko występującym zespole nieruchomych rzęsek). U pacjentów z astmą oskrzelową ambroksol może początkowo nasilać kaszel. Nie należy stosować leku bezpośrednio przed snem.

Ciąża i laktacja

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku w ciąży. Nie zaleca się stosowania leku w I trymestrze ciąży. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: nudności. Niezbyt często: wymioty, biegunka, niestrawność i ból brzucha. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz świąd), ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (w tym: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica).

Pozostałe informacje

Nie ma dowodów na wpływ preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.