Choroba von Willebranda – jak wygląda diagnostyka i leczenie?

2026-02-09T13:30:00+01:00

W 1926 roku Erik von Willebrand opisał nieznane wcześniej zaburzenie krzepnięcia krwi u członków jednej rodziny z Wysp Alandzkich. W tamtym czasie nie istniały nowoczesne badania laboratoryjne ani ujednolicone metody oceny krwawień. Rozpoznanie opierało się wyłącznie na obserwacji objawów. U pacjentów występowały częste siniaki, krwawienia z nosa, bardzo obfite miesiączki, przedłużone krwawienia po usunięciu zębów, a czasem także krwawienia do stawów. Obraz ten nie pasował do znanej wówczas hemofilii. Dziś wiadomo, że była to choroba von Willebranda (VWD) – najczęstsza wrodzona skaza związana z zaburzeniami krzepnięcia krwi, a jednocześnie jedna z najbardziej złożonych.