Rokowanie i wyznaczanie sposobu leczenia

Osoby z chorobą nowotworową martwią się o przyszłość i często zadają pytanie o rokowanie, czyli medyczny termin określający rozwój choroby i szanse na wyzdrowienie. Aby to zrozumieć, należy zapoznać się z istotą nowotworu i wiedzieć czego można się spodziewać po leczeniu, znając wszystkie możliwe efekty uboczne wpływające również na jakość życia tj.: emocje, styl.

Podstawowe pytania jakie należy zadać na temat sposobu leczenia

• Jakie są możliwości leczenia?
• Jak wygląda standard terapeutyczny w przypadku mojej choroby?
• Jaki może być wynik leczenia?
• Jaki sposób leczenia wybiera dla mnie lekarz prowadzący i dlaczego akurat ten?
• Jakie jest ryzyko i skutki uboczne tego leczenia?
• Jakie mam szanse że leczenie zakończy się wyzdrowieniem?
• Jak długo będzie trwała terapia?
• Jak terapia wpływa na czynności życiowe i na jak długo?
• Czy obecnie pracuje się nad nowymi i bardziej skutecznymi metodami terapeutycznymi?
• Czy prowadzi się obecnie badanie kliniczne do którego mógłbym być zakwalifikowany?
• Jakie doświadczenie posiada ośrodek w leczeniu tej choroby?

Rokowanie jest najczęściej oparte na informacjach zbieranych od setek czy tysięcy chorych na tę samą chorobę i poddanych podobnej terapii. Te statystyczne dane są potrzebne lekarzowi prowadzącemu, żeby mógł wiedzieć czego się spodziewać u chorego u którego zdiagnozowano nowotwór oraz dostarczyć mu informacje na temat możliwości leczenia i wyboru terapii, która w tej chorobie odniosła najlepszą skuteczność. Najważniejsze jest jednak, aby pamiętać, że nie ma nigdy dwóch takich samych chorych i że statystycznie w tak dużej grupie chorych, może się zdarzyć że rokowanie nie będzie dokładnie odzwierciedlało jak na leczenie zareaguje konkretny chory. Lekarz, który zna chorego najlepiej i najbliżej, powinien zadecydować jak zinterpretować te statystyki i jak wykorzystać te dane w stosunku do określonego chorego.

Terminy używane do opisania możliwych wyników leczenia

Podstawowa terapia to terapia pierwszoliniowa, której poddany jest chory. Dobór tej terapii zależy od charakterystyki choroby, od wieku i ogólnego stanu zdrowia chorego. Ta terapia może doprowadzić do:

Całkowitej remisji: ten termin oznacza, że wszystkie objawy choroby ustępują po zakończeniu leczenia. Jednakże nie oznacza to, że choroba jest całkowicie wyleczona; objawy zniknęły a choroba nie jest wykrywana przy użyciu testów. Jeżeli taka odpowiedź organizmu jest długoterminowa to mówimy wtedy o remisji trwałej. Im dłużej u chorego trwa stan remisji, tym lepsze rokowanie i większe prawdopodobieństwo na wyleczenie. Jednak choroba może zawsze powrócić i długoterminowa stała kontrola jest konieczna.

Wyleczenia: Jeżeli nie ma żadnych oznak nowotworu w trakcie kilkunastu lat trwałej, kontrolowanej remisji, można bardzo ostrożnie użyć terminu: choroba wyleczona.

Częściowej remisji: termin jest używany jeżeli w trakcie leczenia choroby masa komórek nowotworowych zmniejszyła się o ponad połowę w stosunku do pierwotnej wielkości.

Polepszenia: termin jest używany jeżeli nowotwór po zakończeniu leczenia zmniejszył się ale jego masa jest pomimo to większa niż połowa pierwotnej wielkości.

Ustabilizowania: stan chorego nie polepsza się ani się nie pogarsza po zakończeniu leczenia.

Progresji choroby: Jeżeli następuje pogorszenie choroby lub nowotwór rośnie w trakcie leczenia, mówimy o progresji oraz o oporności na leczenie.